Sağlık Çocuk Sohbet Sizin Sayfalarınız Firmalar E-Mail Tatil Eğlence
 

Haftanın Kitabı
En Çok Satanlar
Şiir
*  Ozanlar Derneği
*  Şiir Bahçesi

 
ORHAN VELİ KANIK:

13 Nisan 1914'de İstanbul'da doğdu.Galatasaray'da başladığı öğrenimini,kısa bir süre sonra babasının atandığı Ankara'da sürdürdü.Liseyi bitirince İstanbul'a gelerek Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdiyse de,bir süre sonra öğrenimini yarım bıraktı.1936'da Ankara'ya döndü ve askere gidene kadar PTT Genel Müdürlüğü'nde memurluk yaptı.Yedek subaylığını tamamlayınca,iki yıl kadar,gene Ankara da,Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda çalıştı.1947'de istifa etti.

1 Ocak 1949'da yayımlamaya başladığı,on beş günde bir çıkan,iki sayfalık Yaprak dergisini 15 Haziran 1950'ye kadar yirmi sekiz sayı sürdürdü. Dergiyi çıkaramayacağını anlayınca İstanbul'a gitti.O yılın kasım ayı içinde,bir haftalığı na geldiği Ankara'da ,bir gece,yolda,tamirat için kazılmış bir çukura düşerek ayağından yaralandı. İstanbul'a döndükten bir iki gün sonra bir arkadaşının evindeyken birdenbire fenalaşarak kaldırıldığı Cerrahpaşa Hastanesi'nde,14 Kasım 1950'de ,beyin kanamasından öldü.

Orhan Veli,iki şair arkadaşıyla,Oktay Rifat ve Melih Cevdet GARİP akımını başlatmıştır.Şiirde ölçü ve uyağa karşı çıkmışlar,yalınlığı ve konuşma dilini getirmişlerdir.

DAĞ BAŞI

Dağ başındasın;
Derdin günün hasretlik;
Akşam olmuş,
Güneş batmış,
İçmeyip de ne haltedeceksin?


GÜZEL HAVALAR


Beni bu güzel havalar mahvetti,
Böyle havada istifa ettim
Evkaftaki memuriyetimden,
Tütüne böyle havada alıştım,
Böyle havada aşık oldum;
Eve ekmekle tuz götürmeyi
Böyle havalarda unuttum;
Şiir yazma hastalığım
Hep böyle havalarda nüksetti;
Beni bu güzel havalar mahvetti.


YALNIZLIK ŞİİRİ


Bilmezler yalnız yaşamayanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bilmezler.


DEĞİL

Bilmem ki nasıl anlatsam;
Nasıl, nasıl size derdimi!
Bir dert ki yürekler acısı,
Bir dert ki düşman başına.
Gönül yarası desem...
Değil!
Ekmek parası desem...
Değil!

Bir dert ki...
Dayanılır şey değil.


DEDİKODU

Kim söylemiş beni
Süheyla'ya vurulmuşum diye?
Kim görmüş, ama kim,
Eleni'yi öptüğümü,
Yüksekkaldırımda, güpe gündüz? Melahat'i almışım da sonra Alemdar'a gitmişim, öyle mi?
Onu sonra anlatırım, fakat
Kimin bacağını sıkmışım tramvayda?
Güya bir de Galata'ya dadanmışız; Kafaları çekip çekip
Orada alıyormuşuz soluğu;
Geç bunları, anam babam, geç;
Geç bunları bir kalem;
Bilirim ben yaptığımı.
Ya o, Mualla'yı sandala atıp,
Ruhumda hicranın'ı söyletme hikayesi?


CIMBIZLI SİİR

Ne atom bombası
Ne Londra Konferansı
Bir elinde cımbız,
Bir elinde ayna;
Umurunda mı dünya!


MAHZUN DURMAK

Sevdiğim insanlara
Kızabilirdim,
Eğer sevmek bana
Mahzun durmayı
Öğretmeseydi.

GÖLGEM

Bıktım usandım sürüklemekten onu,
Senelerdir, ayaklarımın ucunda;
Bu dünyada biraz da yaşayalım,
O tek başına,
Ben tek başıma.


AĞACIM

Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Seni daha cok severdim.

Güzel ağacım!
Sen kuruduğun zaman
Biz de inşallah
Başka mahalleye taşınmış oluruz.


BEDAVA

Bedava yaşıyoruz, bedava;
Hava bedava, bulut bedava;
Dere tepe bedava;
Yağmur çamur bedava;
Otomobillerin dışı,
Sinemaların kapısı,
Camekanlar bedava;
Peynir ekmek değil ama
Acı su bedava;
Kelle fiyatına hürriyet,
Esirlik bedava;
Bedava yaşıyoruz, bedava.

DELİKLİ SiiR

Cep delik cepken delik
Yen delik kaftan delik
Don delik mintan delik
Kevgir misin be kardeşlik


EKMEK

Dilimin ucunda bir eski arkadaş adı
Unutulmus şekilleri taşıyan bulutlar
Bir gökyüzü genişliğiyle ruhuma dolar
Otların üstüne sırt üstü yatmanın tadı

Avucumda sıcaklığını duydugum ekmek Üstümde hatırası kadar güzel sonbahar
O bembeyaz , o tertemiz bulutlara dalar Düşünürüm bir çocuk türküsü söyleyerek


ANLATAMIYORUM
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum.

SOKAKTA GİDERKEN

Sokakta giderken, kendi kendime Gülümsediğimin farkına vardığım zaman
Beni deli zannedeceklerini düşünüp
Gülümsüyorum.
 

Ana Sayfa | Sağlık | Çocuk | Sohbet | Sizin Sayfalarınız | Firmalar | E-Mail | Tatil | Eğlence
Kadın | Erkek | Genç | Kültür-Sanat | Forum | E-Kart
Reklam | İletişim | Künye | Site Haritası